Fundamenty Schodów na plac Teatralny

Pierwsze podejścia powstały tu już w 1810 roku wraz z uruchomieniem pierwszego teatru miejskiego. Obecną formę schodów i tarasów nadano w 1887 roku podczas budowy nowego gmachu Opery. Architekci Ferdinand Fellner i Hermann Helmer zaprojektowali układ stopni tak, aby naturalnie prowadził widza w stronę sceny – jeszcze zanim wejdzie do środka.

W latach 60. XX wieku na ścianach oporowych umieszczono tablice upamiętniające Bohaterów Związku Radzieckiego. W ten sposób powstała tzw. „Ściana Bohaterów”, która do dziś pozostaje ważnym elementem historycznej narracji tego miejsca.

Ostatnia duża modernizacja miała miejsce w 2007 roku. Wzmocniono konstrukcję, odnowiono system odwodnienia i wymieniono nawierzchnię, zachowując pierwotny układ przestrzenny.

Co czeka na odwiedzających?

Schody tworzą szeroki, tarasowy układ z wygodnymi spocznikami, dzięki którym ruch nawet dużych grup pozostaje płynny. Całość wykonano z trwałego granitu, który dobrze radzi sobie z intensywnym użytkowaniem i zmienną pogodą.

Balustrady oraz detale architektoniczne nawiązują do stylu Opery – eleganckie, symetryczne i podporządkowane jednemu efektowi: prowadzeniu spojrzenia ku górze.

Na szczycie schodów znajduje się fontanna „Dzieci i Żaba”, będąca kopią rzeźby Maxa Blondata. To właśnie tutaj kończy się przestrzeń przejścia, a zaczyna przestrzeń reprezentacyjna placu Teatralnego.

Całość otaczają starannie utrzymane trawniki i formowane krzewy, które porządkują przestrzeń i podkreślają jej osiowy charakter.

Ciekawostki i kontekst

W XIX wieku schody pełniły funkcję otwartego salonu towarzyskiego. To tutaj mieszkańcy miasta prezentowali się przed spektaklem – stroje, gesty, rozmowy. Bycie widocznym było równie ważne jak samo przedstawienie. Schody działały jak scena – każdy, kto nimi wchodził, stawał się częścią widowiska.

Do dziś przetrwał drobny przesąd związany z fontanną na górze. Dotknięcie żaby ma przynosić finansowe szczęście. Efekt widać gołym okiem – wyślizgane fragmenty rzeźby świecą jaśniej niż reszta kamienia.

Pod powierzchnią schodów nadal funkcjonują XIX-wieczne kanały odwadniające. Niewidoczne dla turysty, ale wciąż działające – jak mechanika sceny ukryta za kulisami.

Jak dojechać lub dojść?

Schody znajdują się tuż przy Operze Odeskiej, w ścisłym centrum miasta. Z ulicy Deribasowskiej dojdziesz tu w około 3 minuty spacerem w stronę morza. Najbliższy przystanek komunikacji to „Riszeliewska”.

Po deszczu granitowe stopnie mogą być śliskie – warto zwolnić tempo przy schodzeniu. Wieczorem miejsce jest dobrze oświetlone i bezpieczne, a iluminacja Opery tworzy jeden z najlepszych widoków w całym centrum.

To idealny punkt, żeby na chwilę się zatrzymać – nie tylko przejść dalej, ale zobaczyć, jak architektura prowadzi człowieka dokładnie tam, gdzie powinna.

Przewodnik po okolicy